Persoon

De nalatenschap van Michiel Evers

Gebaseerd op de Memorie van Successie van 8 december 1865

Op 8 december 1865 werd in Sint Odiliënberg de nalatenschap van Michiel Evers officieel afgehandeld. Michiel was ruim een half jaar eerder, op 14 mei 1865, in zijn woonplaats Sint Odiliënberg overleden. Hij was gestorven zonder een testament op te maken (ab intestato). Uit de formele verklaring van zijn nabestaanden bleek dat hij geen onroerend goed, zoals een stuk land of een eigen huis, had nagelaten.

De aangifte van de nalatenschap werd verzorgd door zijn weduwe, Maria van Buggenum, een dagloonster uit Sint Odiliënberg. Bij deze afwikkeling trad zij tevens op als de wettelijke voogdes voor hun jongste, nog minderjarige zoon: Peter Evers.

Daarnaast waren de drie volwassen zonen van Michiel als aangevers bij de afhandeling betrokken:

• Christiaan Evers, die als dienstknecht over de grens werkte in het Pruisische Bockelohe.

• Wilhelmus Evers, die als landbouwer werkte in Ool (onderdeel van de gemeente Herten).

• Michiel Evers, die net als zijn vader dagloner was in Sint Odiliënberg.

Alle volwassen zonen kozen de woning van hun moeder in Sint Odiliënberg als het officiële postadres (domicilie).

In het document werd officieel vastgelegd dat de vier zonen — Peter, Christiaan, Wilhelmus en Michiel — de enige wettige erfgenamen van hun overleden vader waren. Dit betekende dat de erfenis in vier gelijke delen werd gesplitst en ieder recht had op exact een kwart. Aan het einde van de formele bijeenkomst bleek dat Maria en haar drie volwassen zonen niet konden schrijven; zij hebben de akte dan ook allemaal ondertekend door een handmerk in de vorm van een kruisje (+) te zetten.