Parenteel Joannes Everts / van Haelen
Zoektocht naar de afstammelingen van Joannes Everts / van Haelen
Joannes Buijsers, gedoopt in het voorjaar van 1773 in Vlodrop, leefde in een van de meest roerige periodes uit de Europese geschiedenis. Al op jonge leeftijd koos hij voor een hard bestaan als beroepsmilitair.
De vroege jaren in het Staatse Leger (ca.… Lees meer
Stel je voor: we gaan terug naar het jaar 1732 in het dorpje Sint Odiliënberg. Hendrik Everts is de zoon van Jan (de burgemeester die ooit in de gevangenis belandde). Hendrik is inmiddels zelf volwassen. Hij is niet alleen een boer, maar hij heeft ook een eigen herberg!… Lees meer
Stel je voor: het is meer dan 300 jaar geleden. Er zijn nog geen auto's, geen telefoons en geen verharde wegen. Je bent in het dorpje Sint Odiliënberg in het jaar 1709.
In dit dorp woont Jan Everts.… Lees meer
Voor de familie Veugen was de aarde rond Nederweert geen plek van uitsluitend zweet en armoede; het was een bron van voorspoed. Terwijl veel van hun dorpsgenoten de eindjes aan elkaar moesten knopen met een rammelend weefgetouw, wist Henricus Veugen zijn landerijen jaar in jaar uit uit te breiden.… Lees meer
In het midden van de negentiende eeuw was het leven in de gehuchten van Nederweert hard, maar voor een thuiswever was het vaak een regelrechte overlevingsstrijd. Terwijl de boeren op de zandgronden tenminste nog hun eigen aardappelen en groenten van het land haalden, was de wever overgeleverd aan de karige stuivers die zijn weefgetouw opbracht.… Lees meer
De boerderij van Jan Mathijs Vossen en Joanna Geertrudis Kursten in Ospel was decennialang een plek van leven en bedrijvigheid. Maar in de jaren negentig van de negentiende eeuw viel er een zware schaduw over het erf.… Lees meer
Odilia Hommen was een kind van de Franse tijd. Geboren in de herfst van 1804 in Sint Odiliënberg, groeide ze op in een wereld die in rap tempo veranderde. Toen zij op latere leeftijd in het huwelijk trad met de maar liefst 27 jaar jongere Jan Timmermans, wist het koppel dat er geen wiegjes meer in hun boerderij in Melick zouden schommelen.… Lees meer
In de nazomer van 1895 stond de zeventienjarige Hubertus Wilhelmus Graus plotseling voor de verantwoordelijkheden van het vaderschap. Zijn partner, de twee jaar oudere Catharina Maria Schalbroeck, schonk op 19 augustus het leven aan hun eerste zoon, Franciscus Ludovicus.… Lees meer
Het grote gezin Graus moest in de roerige jaren twintig creatief zijn om te overleven. Hubertus Wilhelmus werkte hard in de haven, maar probeerde daarnaast blijkbaar wat bij te verdienen als marktkramer. Dat hij daarbij soms het randje van de wet opzocht uit pure noodzaak, blijkt uit een opmerkelijk document dat diep in de archieven van de Antwerpse Vreemdelingenpolitie verborgen lag: zijn Strafregister.… Lees meer
Het leven van een havenarbeider ('dokker') in Antwerpen was in het begin van de twintigste eeuw bikkelhard. Hubertus Wilhelmus Graus verdiende zijn brood met zware, fysieke arbeid. In de geboorteakten van zijn vele kinderen zien we hem worstelen om het hoofd boven water te houden; zijn beroep wisselt van polijster en vuurstoker tot voerman en uiteindelijk dokwerker.… Lees meer