We hebben recent het originele parochieregister van Sint Odiliënberg (inv. nr. 514) in het gemeentearchief van Roermond onderzocht. Waar we voorheen deels afhankelijk waren van indexen, hebben de originele 17e-eeuwse doop- en huwelijksakten ons direct primair bewijs geleverd.… Lees meer
Auteur: Jos Everts
Protocol 514 – Sint Odiliënberg: Archiefvondsten rond de netwerken Caris, Everts, Peckx en Cloudt (1627-1677)
In ons stamboomonderzoek tot nu ontdekten we een hecht netwerk tussen de families Caris, Everts, Pecks en Cloudt in Sint Odiliënberg tijdens de 17de eeuw. Maar we baseerden ons daarvoor tot nu op indexen van FamilySearch, omdat het parochieregister van die periode (nog) niet digitaal beschikbaar is.… Lees meer
De vruchten van de zandgrond: rijkdom voor Henricus Veugen en zijn gezin
Voor de familie Veugen was de aarde rond Nederweert geen plek van uitsluitend zweet en armoede; het was een bron van voorspoed. Terwijl veel van hun dorpsgenoten de eindjes aan elkaar moesten knopen met een rammelend weefgetouw, wist Henricus Veugen zijn landerijen jaar in jaar uit uit te breiden.… Lees meer
Het weversgezin van Jan Mathijs Boumans uit Nederweert
In het midden van de negentiende eeuw was het leven in de gehuchten van Nederweert hard, maar voor een thuiswever was het vaak een regelrechte overlevingsstrijd. Terwijl de boeren op de zandgronden tenminste nog hun eigen aardappelen en groenten van het land haalden, was de wever overgeleverd aan de karige stuivers die zijn weefgetouw opbracht.… Lees meer
Zuster Maria Clotilda, de overste uit Ospel
De boerderij van Jan Mathijs Vossen en Joanna Geertrudis Kursten in Ospel was decennialang een plek van leven en bedrijvigheid. Maar in de jaren negentig van de negentiende eeuw viel er een zware schaduw over het erf.… Lees meer
De laatste wil van Odilia
Odilia Hommen was een kind van de Franse tijd. Geboren in de herfst van 1804 in Sint Odiliënberg, groeide ze op in een wereld die in rap tempo veranderde. Toen zij op latere leeftijd in het huwelijk trad met de maar liefst 27 jaar jongere Jan Timmermans, wist het koppel dat er geen wiegjes meer in hun boerderij in Melick zouden schommelen.… Lees meer
Jonge vader moet wachten om te trouwen
In de nazomer van 1895 stond de zeventienjarige Hubertus Wilhelmus Graus plotseling voor de verantwoordelijkheden van het vaderschap. Zijn partner, de twee jaar oudere Catharina Maria Schalbroeck, schonk op 19 augustus het leven aan hun eerste zoon, Franciscus Ludovicus.… Lees meer
De Weegschaal van Hubertus
Het grote gezin Graus moest in de roerige jaren twintig creatief zijn om te overleven. Hubertus Wilhelmus werkte hard in de haven, maar probeerde daarnaast blijkbaar wat bij te verdienen als marktkramer. Dat hij daarbij soms het randje van de wet opzocht uit pure noodzaak, blijkt uit een opmerkelijk document dat diep in de archieven van de Antwerpse Vreemdelingenpolitie verborgen lag: zijn Strafregister.… Lees meer
De crisisjaren van een Antwerpse dokwerker
Het leven van een havenarbeider ('dokker') in Antwerpen was in het begin van de twintigste eeuw bikkelhard. Hubertus Wilhelmus Graus verdiende zijn brood met zware, fysieke arbeid. In de geboorteakten van zijn vele kinderen zien we hem worstelen om het hoofd boven water te houden; zijn beroep wisselt van polijster en vuurstoker tot voerman en uiteindelijk dokwerker.… Lees meer
Het huishouden in het Zwartbroek (Roermond, 1809)
Als we in 1809 door de straten van Roermond zouden lopen en halt zouden houden in het Zwartbroek (toen genoteerd als Swart broek) bij huisnummer 324, troffen we daar een driegeneratiegezin aan dat hard werkte voor de kost.… Lees meer