Persoon

De nalatenschap van Helena Evers

Gebaseerd op de Memorie van Successie van 24 oktober 1863

Ruim tien maanden na haar overlijden, op 24 oktober 1863, werd de nalatenschap van Helena Evers officieel afgehandeld in Sint Odiliënberg. De aangifte hiervan werd gedaan door haar twee oudste, meerderjarige zonen: Hendrik Maessen (akkerman) en Jan Maessen (dienstknecht), beiden wonend in Lerop. Zij werden vergezeld door Johannes Maessen, een akkerman uit Roermond, die optrad als de wettelijk aangestelde voogd voor de twee nog minderjarige kinderen van Helena: Wiro en Catharina Maessen. Als domicilie (postadres voor de afhandeling) kozen zij de woning van de oudste zoon, Hendrik.

Uit de officiële verklaring blijkt dat Helena zonder testament (ab intestato) is gestorven. Haar vier kinderen — Hendrik, Jan, Wiro en Catharina — waren de enige erfgenamen, wat betekent dat zij ieder recht hadden op exact een kwart van haar bezittingen.

De erfenis zelf bestond uit de helft van het eigendom van de volgende vier onroerende goederen, allemaal gelegen in Sint Odiliënberg in Sectie A:

• Een perceel bouwland (nummer 75) met een grootte van 3980 vierkante el.
• Een huis (nummer 125) met een grootte van 200 vierkante el.
• Een tuin (nummer 128) met een grootte van 830 vierkante el.
• Een tweede perceel bouwland (nummer 217) met een grootte van 2450 vierkante el.