Persoon

Arbeidsinzet Wereldoorlog II

205. Rutjens, Thomas | Meijel | 24.8.1913 | Kramer | 18.10.44 - 8.5.45

206. Rutjens, Ghisbertus, Johannes | Meijel | 2.11.1916 | Kramer | 18.10.44 - 8.5.45

Het document bevestigt dat beide broers uit Meijel op dezelfde dag zijn weggevoerd of tewerkgesteld (18 oktober 1944) en dat hun periode in Duitsland eindigde op de dag van de Duitse capitulatie (8 mei 1945).

Historische context (volgens Google Geminni): Meijel lag in de herfst van 1944 in de frontlinie. Op 8 oktober 1944 vond de grote razzia van de kerkdorpen in Noord-Limburg plaats, maar Meijel was toen nog deels bezet of net in niemandsland. Het feit dat zij op 18 oktober 1944 zijn geregistreerd, sluit aan bij de late razzia's of deportaties in die regio net voordat het gebied definitief frontgebied werd. Zij werkten bij "Kramer". In de archieven van de Arbeidsinzet verwijst 'Kramer' vaak naar een specifieke firma of kampbeheerder in Duitsland (mogelijk in de regio Westfalen of het Ruhrgebied, waar veel Limburgers terechtkwamen).

Tekst bidprentje

Dankbaar voor al het goede dat hij ons schonk, gedenken wij

THOMAS HENDRIKUS HUBERTUS RUTJENS echtgenoot van GERARDA PETRONELLA THIJSSEN

Geboren te Meijel 24-8-1913. Gesterkt door het Sacrament der zieken over- leden in 't St. Willibrordusziekenhuis te Deurne 27-11-1977, begraven te Meijel 30-11-1977.

Na gedane arbeid is het goed rusten. Weggaan en niet meer terugkomen betekent een groot stilzwijgen en ieder blijft achter met zijn eigen gedachten van diepe pijn. Na een lang en zwaar ziekbed is hij van ons heengegaan.

Lieve Man: Waar ik al zolang bang voor was, is nu gebeurd. Zoveel jaren van rust en geluk hadden we ons nog voorgesteld, maar helaas mocht dat niet zo zijn en ben ik nu alleen met de kinderen. We hebben een heel mooi leven gehad. Gewerkt hebben we samen en jij was een echte vader voor ons gezin. Ik ben trots op je, maar nu vooral erg bedroefd.

Lieve vader: Wij, jouw kinderen, danken je voor alles wat je voor ons over hebt gehad. Je bent voor ons een vader geweest, die we nooit zullen vergeten ! Je hebt samen met moeder voor ons gezorgd. Nu zullen wij voor moeder zorgen. We zullen je heel erg missen. Vader, tot ziens.

Beste vrouw en alle kinderen. Woorden ter afscheid heb ik niet meer kunnen spreken, maar ook zonder woorden hebben we elkaar toch begrepen. Eens zullen we elkander weer terugzien vaarwel allemaal !

Familie, vrienden en bekenden. Ik heb jullie niet allemaal meer een hand kunnen geven. Ik ben niet meer bij jullie, maar vergeten zal ik jullie niet.

Heer, een van Uw zonen is bij U in de heerlijk- heid. Vandaag is het deze en morgen weer een ander, maar nu is het vader, wij houden van hem. Daarom bidden wij bedroefd: God wij kunnen het niet verwerken. Geef ons genade om te aanvaarden dat wij allen geplaatst zullen worden op die brede eindeloze weg van eeuwigheid. Zo leggen wij machteloos dit leven in uw hand. Geef ons kracht en steun om verder te gaan. Het zij zo.

Wij danken U allen hartelijk voor Uw mede- leven tijdens de ziekte, het overlijden en bij de begrafenis van mijn man, onze vader en opa

Gerarda Rutjens-Thijssen Kinderen en kleinkinderen