Spring naar inhoud

Persoon

X.38 Michiel Hubertus "Michel" Veugen 📜 Historische Tijdlijn

Michiel Hubertus "Michel" Veugen werd geboren op 2 mei 1903 in Nederweert als zoon van Peter Andries Veugen en Anna Margaretha de Leeuw.

Geboorte: 2 mei 1903 in Nederweert
Aangevers: Peter Andries Veugen, 35 jaar oud, landbouwer uit Nederweert, vader.
Getuigen: Johannes Beurskens, 31 jaar oud, klerk ter secretarie uit Nederweert en Joseph Hubert Caris, 53 jaar oud, gemeentebode uit Nederweert.

Geboren om 04:00 uur in de woning van de vader. Zoon van Anna Margaretha de Leeuw (zonder beroep, echtgenote van de aangever).

Burgerlijk huwelijk: 29 april 1932 in Nederweert
Getuigen: Peter Wilhelmus Hubertus van Deursen, 36 jaar oud, landbouwer uit Nederweert, schoonbroeder van de bruidegom en Peter Hubertus van Deursen, 35 jaar oud, koster uit Nederweert.

De bruidegom is 28 jaar oud, geboren en wonende te Nederweert, landbouwer. Hij is de meerderjarige zoon van Peter Andries Veugen (64 jaar, zonder beroep, wonende te Nederweert, persoonlijk aanwezig en instemmend met het huwelijk) en de overleden Anna Margaretha de Leeuw. De bruid is 24 jaar oud, geboren en wonende te Nederweert, zonder beroep. Zij is de meerderjarige dochter van de overleden Petrus Joannes Martinus Verheijen en Petronella Slegers (63 jaar, landbouwster, wonende te Nederweert, persoonlijk aanwezig en instemmend met het huwelijk). De huwelijksafkondiging heeft in Nederweert plaatsgevonden.

Overlijden: 26 december 1978 in Nederweert

Bijzonderheden

Tekst bidprentje
Gedenk in uw gebeden MICHEL VEUGEN echtgenoot van MIET VERHEIJEN

Geboren te Nederweert 2 mei 1903 en aldaar overleden 26 december 1978. Hij werd begraven 29 december d.o.v. te Nederweert.


Een beetje opgesloten in zichzelf ; hij uitte maar moeilijk wat er diep in zijn hart omging. Zijn leven, met vele moeilijke momenten, was daarom niet altijd makkelijk. Hij moest met alles zelf klaar zien te komen en dat kostte hem vaak veel tijd en veel innerlijke strijd. Want over zichzelf praten, over zijn gevoelens, kon hij niet. Maar als hij wat voor je doen kon dan was hij er en dan was hem niets te veel. Diep gelovig als hij was, heeft hij toch veel met God moeten vechten. En juist dat maakte hem tot een wijs man, tot een man die het leven kende. Zijn laatste uiting was dan ook een gebed : een teken van overgave. Wij zullen hem missen. Ondanks zijn ziekte in zijn laatste levensjaren bleef hij voor ons echt een goede echtgenoot en vader. Vrouw, kinderen en kleinkinderen ; het leven was voor mij niet altijd gemakkelijk. Vergeef mij dat ik soms wat gesloten en schijnbaar hard was. Maar mijn hart was steeds bij jullie. Nu mag hij de rust genieten die het leven hem niet geven kon. Vader, rust in vrede bij God de Heer.

Voor uw deelneming betoond bij het overlijden en de begrafenis van mijn dierbare man onze papa en opa betuigen wij U onze oprechte dank.

Mevr. M. Veugen - Verheijen kinderen en kleinkinderen