Christianus Seuntjens stierf in 1830 op 15-jarige leeftijd in het correctiehuis van Hemiksem. Hieronder wat meer informatie over dit correctiehuis.
Ook van zijn moeder Maria Catharina Busser weten we uit een notariële akte dat ze in hechtenis zat in Maastricht in 1828.
Zijn vader Jan Seuntjens stierf al in 1819. Liep de jonge wees als landloper over de straat en kwam hij zo in Hemiksem tercht? Of was hij op het slechte pad geraakt?
Het “Correctiehuys van St. Bernard” in Hemiksem was in de 19e eeuw een grote correctionele gevangenis / tuchthuis gevestigd in de gebouwen van de Sint‑Bernardusabdij in de provincie Antwerpen.
Ontstaan van het correctiehuis
- De abdij werd in 1243 gesticht door cisterciënzermonniken en was eeuwenlang een belangrijk klooster.
- Tijdens de Franse Revolutie werd het klooster opgeheven.
- De gebouwen kregen daarna verschillende functies:
- 1811: maritiem hospitaal.
- 1821: omgebouwd tot “huis van correctie” (correctiehuis) door architect Pierre Bruno Bourla.
Het correctiehuis (1821–1867)
Het complex werd een enorme gevangenisinstelling:
- plaats voor ongeveer 1500 mannen, 450 vrouwen en ook kinderen.
- gevangenen sliepen aanvankelijk in grote slaapzalen (geen individuele cellen).
- het diende als tuchthuis voor veroordeelden, landlopers, jongeren en kleine criminelen.
- dergelijke instellingen hadden vaak ook minderjarige gevangenen, soms al vanaf 12-15 jaar.
In sommige bronnen wordt expliciet vermeld dat de abdij tussen 1821 en 1867 een correctionele gevangenis was voor mannen, vrouwen en kinderen.
Waarom een jongen van 15 daar kon zitten
In de eerste helft van de 19e eeuw konden jongeren in een correctiehuis terechtkomen wegens:
- landloperij of bedelarij
- kleine diefstallen
- “morele correctie” (op verzoek van familie of lokale overheid)
- jeugdige delinquentie
Het systeem was nog niet gescheiden zoals later (jeugdgevangenissen), waardoor jongeren en volwassenen vaak in dezelfde instelling zaten.