Persoon

Op 27 november zijn in het huwelijk verbonden, met voorafgaande bisschoppelijke dispensatie voor het beletsel van geestelijke verwantschap en voor de drie roepen, Joannes Evers en Gertrudis Heuskens, met als getuigen Joannes Hoeghmoed en Josephus Denoe.

Gertrudis Heuskens was voor 1723 al eens getrouwd, namelijk met Henricus Hertoghs. Zij krijgen op 29 september 1715 een dochtertje genaamd Judita Hertoghs. De doopgetuige van Judita was Joannes Everts!

Op het moment dat Joannes Everts in 1715 dat kindje Judita boven het doopvont hield, ontstond er volgens het kerkelijk recht een cognatio spiritualis (geestelijke verwantschap) tussen hem en de ouders van het kind (Gertrudis en haar toenmalige man). Joannes werd door de kerk vanaf die dag gezien als een 'geestelijke broer' van Gertrudis.
Toen Joannes en Gertrudis jaren later allebei weduwnaar/weduwe waren en met elkaar wilden trouwen, zag de kerk dit in eerste instantie als 'inteelt' vanwege die doop in 1715. Ze móésten dus die bisschoppelijke dispensatie aanvragen, precies zoals de pastoor in 1723 in het trouwboek schreef.